Ελλάδα: Ανάληψη ευθύνης για επίθεση στο ίντερνετ-καφέ Palladium

December 4th, 2013

Το βράδυ της Τρίτης 26/11 επιτεθήκαμε καταδρομικά στο ίντερνετ-καφέ Palladium  επί της οδού Σολομού.Αφού βανδαλίσαμε το εσωτερικό του,σπάζοντας τις οθόνες και την τζαμαρία της πρόσοψης,πυρπολήσαμε τον server λαμβάνοντας τα κατάλληλα μέτρα για την αποφυγή ατυχήματος.Στη συνέχεια αποχωρήσαμε ομαδικά και συντεταγμένα με απόλυτη ασφάλεια για να αποφύγουμε κάποια άτυχη συνάντηση με τα σκυλιά της ομάδας Δέλτα.

Είχαν φτάσει στα αυτιά μας διάφορα περιστατικά για το εν λόγω ίντερνετ-καφέ,καθώς και ότι αποτελούσε έναν από τους αγαπημένους χώρους των μπάτσων,κάτι το οποίο παραδέχτηκε και ο ιδιοκτήτης του κατά τη διάρκεια της επίθεσης.

Ας έχουν καλά στο μυαλό τους όσοι φιλήσυχοι πολίτες ντύνονται οικειοθελώς με τη στολή του αστυνόμου.Όσοι περιμένουν με ανυπομονησία το χαιδευτικό χτύπημα των μπάτσων στις πλάτες τους για τις «υπηρεσίες» που προσφέρουν.Όσων η μιζέρια και η δουλοπρέπεια έχει διαποτίσει κάθε σπιθαμή της προσωπικότητάς τους.Τίποτα δεν μένει αναπάντητο.Όσο περνάει από το χέρι μας θα προσφέρουμε στους ρουφιάνους αυτό που τους αξίζει:Μια ανταπάντηση στις εθελόδουμες προθέσεις τους βγαλμένη από το χειρότερό τους εφιάλτη.Έχουν όνομα,διεύθυνση,μαγαζιά και τους γνωρίζουμε πολύ καλά.Διαθέτουν επικίνδυνες λογικές,ξεφτισμένα ιδανικά και έχουν συνειδητά οικειοποιηθεί τον υποτακτικό ρόλο του ρουφιάνου.Αν νομίζουν ότι θα τους επιτρέψουμε να επιτελούν το έργο τους χωρίς συνέπειες,τότε είναι οικτρά γελασμένοι.Άτομα,σαν  και τον ιδιοκτήτη του ίντερνετ-καφέ Palladium ας γνωρίζουν ότι θα βρίσκονται διαρκώς στο στόχαστρό μας,δείχνοντας έτσι την αποστροφή μας στους καλοθελητές και συνεργάτες των κάθε λογής μπάτσων.Το οφείλουμε στα φυλακισμένα συντρόφια μας,σε αυτούς που μας άφησαν νωρίς και δεν κατάφεραν να εκπληρώσουν το εξεγερτικό τους όραμα,σε όσους την «πάτησαν» από τους υπερασπιστές της εθελοδουλείας καθώς επίσης και σε όσους συνεχίζουν τον αγώνα για την διασάλευση και αποδομή της κοινωνικής αδράνειας.

ΑΦΙΕΡΩΝΟΥΜΕ ΤΗΝ ΣΥΓΚΕΚΡΙΜΕΝΗ ΕΝΕΡΓΕΙΑ ΣΤΟΥΣ 4 ΣΥΝΤΡΟΦΟΥΣ ΠΟΥ ΣΥΝΕΛΗΦΘΗΣΑΝ ΣΤΗ Ν. ΦΙΛΑΔΕΛΦΕΙΑ

ΔΥΝΑΜΗ ΣΤΟΥΣ 6 ΑΝΑΡΧΙΚΟΥΣ ΠΟΥ ΔΙΚΑΖΟΝΤΑΙ ΓΙΑ ΤΗΝ ΥΠΟΘΕΣΗ ΤΟΥ ΒΕΛΒΕΝΤΟΥ ΚΑΙ ΣΕ ΟΣΟΥΣ ΣΥΝΕΧΙΖΟΥΝ ΤΟΝ ΑΓΩΝΑ ΤΟΥΣ ΕΝΤΟΣ ΤΩΝ ΤΕΙΧΩΝ

 

         Αναρχικοί/ές

Πηγή

Αφίσα αλληλεγγύης για τη δίκη του Βελβενδού

December 4th, 2013

\"BZqnD40CcAAUgjo\"

Πορτογαλία: Δράση αλληλεγγύης στους ομήρους του ισπανικού κράτους Χεράρδο, Φρανσίσκο, Μόνικα, Βαλέρια και Ροσίο (Μπράγα)

December 3rd, 2013

\"solid3\"

Ανταποκρινόμενοι/ες στο κάλεσμα αλληλεγγύης στα 5 συντρόφια που συνελήφθησαν στη Βαρκελώνη στις 13 Νοέμβρη 2013 στο πλαίσιο των συνεχιζόμενων διώξεων που ’χει βάλει μπρος το ισπανικό κράτος, με τη συνήθη αρωγή των αστυνομικών σωμάτων, εναντίον αγωνιστών που αντιστέκονται με πράξεις σε σύμβολα του φασισμού τα οποία μέχρι και σήμερα ορθώνονται πάνω απ’ αυτόν τον κόσμο, κρεμάσαμε δυο πανό στο κέντρο της πόλης Μπράγα, όπου ένας μπάτσος με πολιτικά επιχείρησε να μας εμποδίσει, αλλά χωρίς καμιά επιτυχία…

Τα πανό γράφουν «Αλληλεγγύη στους 5 αναρχικούς της Βαρκελώνης» και«Κόντρα στην κρατική και αστυνομική καταστολή».

Μικρά καρβουνάκια φουντώνουν μεγάλες πυρές…

Πηγή

Συνέντευξη της Συνέλευσης για την Αντισπισιστική Δράση στο ισπανικό αναρχικό έντυπο Fiera

December 2nd, 2013

Η συνέντευξη που ακολουθεί δόθηκε από τη Συνέλευση για την Αντισπισιστική Δράση το Μάιο του 2013 και δημοσιεύτηκε τον Οκτώβριο, στο τεύχος 2 του αναρχικού εντύπου για την απελευθέρωση των Ζώων “Fiera”, το οποίο εκδίδεται από συντρόφους στην Ισπανία.

Μέσα σε ποιο πλαίσιο δημιουργήθηκε η Συνέλευση για την Αντισπισιστική Δράση; Ποιοι είναι οι στόχοι σας και ποιες οι δυσκολίες που συναντάτε;

Η Συνέλευση για την Αντισπισιστική Δράση δημιουργήθηκε το 2010, μετά από ατομική πρωτοβουλία. Η συνέλευσή μας είναι μία αναρχική συλλογικότητα με στόχο τη διάχυση του λόγου σχετικά με την ολική απελευθέρωση. Θεωρούμε σημαντικό να διευκρινίσουμε ότι με τον όρο ολική απελευθέρωση δεν περιοριζόμαστε μόνο στην καταστροφή οποιασδήποτε εξουσίας περιορίζει την ελευθερία του ανθρώπου. Δεν αναγνωρίζουμε καμία ανωτερότητα στο ανθρώπινο είδος έναντι των υπόλοιπων ζώων κι έτσι, ο αγώνας για την αυτοδιάθεση των ζώων αποτελεί αναπόσπαστο κομμάτι της πολιτικής μας ταυτότητας, όπως και ο αγώνας κατά της εκμετάλλευσης της φύσης. Θεωρούμε εχθρό μας όχι μόνο τον πυρήνα του κρατικού μηχανισμού, αλλά και ολόκληρο το τεχνοβιομηχανικό σύμπλεγμα, που αντιμετωπίζει τον άνθρωπο, τα ζώα και τη φύση ως παραγωγικούς πόρους.

Οι δυσκολίες που συναντάμε μπορούν να συνοψιστούν ως εξής: Η κρατική καταστολή, γενικευμένη αλλά και στοχευμένη. Η βαθιά ριζωμένη νοοτροπία της κρεατοφαγίας στην κουλτούρα της ελληνικής κοινωνίας και στη θρησκευτική παράδοση. Η αδιαφορία και απάθεια, που επιδεικνύει το μεγαλύτερο κομμάτι των αναρχικών στην Ελλάδα για ζητήματα που αφορούν τα ζώα. Επιπλέον, το τελευταίο διάστημα και με αφορμή την οικονομική κρίση, γίνεται συστηματική προσπάθεια να ενισχυθεί ο «πρωτογενής» τομέας παραγωγής και το ίδιο το κράτος στηρίζει με κάθε τρόπο επιχειρήσεις, που κερδίζουν από την εκμετάλλευση των ζώων και της φύσης, όπως η βιομηχανία γούνας, κρέατος, γάλακτος, ορυχεία κλπ.

Με ποια θέματα ασχολείστε; Υπάρχει κάτι πιο συγκεκριμένο που “τρέχετε” αυτήν την περίοδο;

Δραστηριοποιούμαστε σε όλο το φάσμα του αγώνα κατά της εκμετάλλευσης ανθρώπων, ζώων και φύσης. Στο παρελθόν έχουμε καλέσει σε διαμαρτυρίες κατά της βιομηχανίας γούνας, των πειραμάτων σε ζώα, των pet-shops κλπ.

Αυτήν την περίοδο, ξεκινάμε μια πιο οργανωμένη προσπάθεια επικοινωνίας με πολιτικούς κρατούμενους των ALF και ELF ανά τον κόσμο.

Στην Ισπανία, φτάνουν κατά καιρούς κάποια νέα σχετικά με τον αγώνα για την απελευθέρωση των Ζώων στην Ελλάδα. Θυμόσαστε ενέργειες όπως η απελευθέρωση χιλιάδων μινκ ή η απελευθέρωση ποντικιών από πανεπιστήμια, όπου γίνονται πειράματα σε ζώα. Η αίσθηση που έχουμε εδώ είναι ότι η ενίσχυση του αγώνα για την απελευθέρωση των ζώων συνδέεται με το αναρχικό/αντιεξουσιαστικό κίνημα, αλλά, πώς ακριβώς χαράσσεται αυτή η διαδρομή;

Στην Ελλάδα, οποιαδήποτε ανάλυση σχετικά με την ολική απελευθέρωση γίνεται από άτομα/συλλογικότητες/πρωτοβουλίες του αναρχικού “χώρου”. Εκτός αναρχικού “χώρου”, δεν υπάρχει καμία πιο οργανωμένη προσπάθεια, παρά μόνο μεμονωμένες κινήσεις, που βλέπουν το ζήτημα αποσπασματικά και, κυρίως, λειτουργούν στην κατεύθυνση της συνεργασίας με το κράτος.

Με ποιον τρόπο εντάσσεται ο αντισπισιστικός αγώνας και ο αγώνας για την απελευθέρωση των ζώων στους αντιεξουσιαστικούς αγώνες; Ενσωματώνεται ομαλά ή έχει γίνει αντικείμενο κριτικής από αναρχικούς/αντιεξουσιαστές;

Αρχικά, να σημειώσουμε ότι σε αντίθεση με ό,τι συμβαίνει σε πολλές άλλες χώρες, ο βιγκανισμός μεταξύ των α/α στην Ελλάδα δεν είναι αυτονόητος ούτε διαδεδομένος. Αντίθετα, είναι αποκομμένος και πολύ συχνά κατακριτέος. Είναι ενδεικτικό ότι σε αναρχικές καταλήψεις και στέκια ακολουθούνται συχνά θρησκευτικά έθιμα και παραδόσεις, που αφορούν την κατανάλωση κρέατος, όπως το σούβλισμα του αρνιού το Πάσχα ή το BBQ την Τσικνοπέμπτη.

Επίσης, οι συλλογικές κουζίνες περιλαμβάνουν σχεδόν όλες κρέας. Οι αναρχικοί εδώ θεωρούν φυσιολογικό να καταναλώνουν κρέας. Το ζήτημα της απελευθέρωσης των ζώων θεωρείται αστείο, γίνεται αντικείμενο χλευασμού ή στην καλύτερη των περιπτώσεων θεωρείται δευτερεύον κι ότι “θα λυθεί μετά την επανάσταση” (βέβαια, μερικές φορές η ίδια αρνητικότητα και αντιμετώπιση υπάρχει και σε συναφή ζητήματα όπως του αντισεξισμού). Έτσι, δεν αποτελεί έκπληξη ότι η ανταπόκριση σε καλέσματά μας είναι πολύ μικρή, όπως π.χ. σε πορείες κατά της γούνας.

Στην Ευρώπη και διεθνώς, γίνονται πολλές καμπάνιες (SHAC, KLM-Air France) και projects όπως το International Animal Rights Gathering (είναι διεθνές, αλλά γίνεται πάντα στην Ευρώπη). Τα γνωρίζετε; Και αν ναι, ποια είναι η γνώμη σας για αυτές τις στρατηγικές;

Οποιεσδήποτε ενέργειες, τόσο οι “aboveground” όσο και οι άμεσες δράσεις είναι θετικές. Ωστόσο, ο αγώνας μας είναι αγώνας για καταστροφή κάθε μορφής εξουσίας και δεν μπορεί να περιοριστεί ή να ενταχθεί μέσα σε μορφές κινητοποιήσεων, που διεκδικούν μεταρρυθμίσεις από το κράτος.

Όσο για το IARG, θεωρούμε χρήσιμη την επικοινωνία, την ανταλλαγή απόψεων και τη γνωριμία με άτομα με παρόμοια προτάγματα.

Κάποιες αναφορές, που μεταφράστηκαν στα ισπανικά, αφορούσαν διαμαρτυρίες που έγιναν στην Αθήνα και κατέληξαν σε σύγκρουση με την αστυνομία, με μεγάλη μαχητικότητα από την πλευρά σας. Αυτό δεν είναι κάτι συνηθισμένο σε αυτού του είδους τις διαμαρτυρίες και, κάποιες φορές, η στάση αυτή δέχεται κριτική από ανθρώπους, που βρίσκονται κοντά στον χώρο των δικαιωμάτων και της απελευθέρωσης των ζώων. Πιστεύετε ότι αυτή η βιαιότητα της αστυνομίας έχει στόχο να φιμώσει έναν αγώνα που ενισχύεται; Ή είναι απλά μία συνέπεια της συγκυρίας, με δεδομένο ότι στην Ελλάδα η καταστολή ενισχύεται αυτή την περίοδο γενικά, αλλά και ειδικά απέναντι στους αναρχικούς;

Ισχύουν και τα δύο. Ασφαλώς και εντάσσεται στο πλαίσιο μιας γενικευμένης και κλιμακούμενης καταστολής, σε μια προσπάθεια φίμωσης κάθε μορφής αντίδρασης (εκκενώσεις καταλήψεων, καταστολή μέσων αντιπληροφόρησης, ΕΚΑΜ στις φυλακές, απεργία πείνας κρατουμένων κλπ). Ωστόσο, περιστατικά ανάλογης επιθετικότητας έχουν επιδείξει οι μπάτσοι και στο παρελθόν, πάλι σε διαμαρτυρίες κατά της γούνας, παρόλο που τότε οι συνθήκες κρίσης δεν ήταν το ίδιο εμφανείς και έντονες.

Είναι εφικτό να παραμείνει κανείς βίγκαν στις ελληνικές φυλακές;

Γενικώς δεν παρέχεται βίγκαν διατροφή μες στις ελληνικές φυλακές. Κρατούμενοι/-ες έχουν αυτήν τη δυνατότητα μονάχα εφόσον έχουν δικούς τους ανθρώπους εκτός των τειχών που τους παρέχουν στήριξη σ’ αυτό το θέμα, μέσω αποστολής βίγκαν τροφίμων.

Ποια είναι η γνώμη σας για τη συνεχιζόμενη προσπάθεια να ενσωματωθεί ο όρος “δικαιώματα των ζώων” στον αγώνα για απελευθέρωση των ζώων;

Αρχικά, οφείλουμε να ξεκαθαρίσουμε ότι τον αγώνα για απελευθέρωση των ζώων τον αντιλαμβανόμαστε ως αναπόσπαστο κομμάτι του ευρύτερου αναρχικού αγώνα. Με αυτό το δεδομένο, απορρίπτουμε όχι μόνο το περιεχόμενο και τη χρήση του, αλλά και την ίδια την έννοια του δικαιώματος συνολικά. Είναι ξεκάθαρο ότι νομικό “δικαίωμα” δεν μπορεί να υπάρξει χωρίς κράτος. Προϋποθέτει ότι υπάρχει ένας μηχανισμός, που δημιουργεί δικαιώματα -ο οποίος ήταν πάντα κομμάτι του σκληρού πυρήνα του κράτους- και εξουσιαζόμενοι, στους οποίους αποδίδονται αυτά τα δικαιώματα. Και βέβαια, ένα δικαίωμα συνοδεύεται όχι μόνο από υποχρεώσεις, αλλά και από μηχανισμούς “προστασίας” του: μπάτσους, εισαγγελείς, ολόκληρο το δικαστικό σύστημα. Η αποδοχή του δικαιώματος σημαίνει αναγνώριση μιας εξουσίας, που βάζει όρια στις ζωές μας. Ο αγώνας μας είναι αγώνας για ελευθερία και όχι για επιμέρους κομμάτια της.

Ειδικά στην περίπτωση των μη ανθρώπινων ζώων, είναι προφανές ότι η διεκδίκηση δικαιωμάτων εμπεριέχει έντονα στοιχεία ανθρωποκεντρισμού. Μεταξύ άλλων, επικυρώνει ένα είδος ανωτερότητας του ανθρώπινου είδους έναντι των υπολοίπων. Βέβαια, με δεδομένη την έκταση της βίας και εκμετάλλευσης, που υφίστανται τα ζώα, κάποιες επιμέρους “νίκες” έχουν μια αξία, αλλά είναι πάντα αποσπασματικές. Επιπλέον, περιορίζονται στα όρια των εθνικών συνόρων. Όμως, ο αγώνας που περιορίζεται στη διεκδίκηση δικαιωμάτων, ο αγώνας που δεν απορρίπτει τον ανθρωποκεντρισμό, ο αγώνας που δεν στοχοποιεί την ίδια την ύπαρξη των δομών, που εξουσιάζουν ανθρώπινα και μη ανθρώπινα όντα, υποκρύπτει έναν σοβαρό κίνδυνο: δεν προτάσσει την καταστροφή του υπάρχοντος, αλλά των εξωραϊσμό μιας κατάστασης, που η φύση, ο άνθρωπος και τα μη ανθρώπινα ζώα αντιμετωπίζονται ως αναλώσιμη βιομηχανική πρώτη ύλη και ως εμπόρευμα. Η διεκδίκηση δικαιωμάτων δεν είναι αγώνας, αλλά διαπραγμάτευση και συνθηκολόγηση σε έναν αγώνα, που έχει ήδη χαθεί.

Κλείνοντας τη συνέντευξη, το κίνημα της απελευθέρωσης των ζώων όλο και πιο συχνά λαμβάνει έναν χαρακτήρα ακτιβιστικό και επαγγελματικό. Σωματεία και ιεραρχικά δομημένοι οργανισμοί λειτουργούν βασισμένα σε μοντέλα, όπως εκείνα των Μη Κυβερνητικών Οργανισμών, αγνοώντας την αυτοοργάνωση, τη μαχητικότητα, τις οριζόντιες δομές. Αυτό συμβαίνει στην Ελλάδα. Πιστεύετε ότι μπορούμε να δείξουμε εμπιστοσύνη και να βασιστούμε σε αυτούς;

Ως αναρχικοί-ές, που αγωνιζόμαστε για την ολική απελευθέρωση, απορρίπτουμε οποιονδήποτε ιεραρχικά δομημένο αγώνα. Στην Ελλάδα, υπάρχουν πράγματι παρόμοιες περιπτώσεις και στην συντριπτική τους πλειονότητα βρίσκονται σε πλήρη συνεργασία με το κράτος. Είμαστε ξεκάθαρα αρνητικοί σε κάθε είδους συνεργασία.

Πηγή

16-22 Δεκέμβρη: Εβδομάδα διεθνών δράσεων αλληλεγγύης στα 5 συντρόφια που συνελήφθησαν στις 13 Νοέμβρη στη Βαρκελώνη

December 2nd, 2013

\"SOLI\"

Από τις 16 έως τις 22 Δεκέμβρη 2013 αναρχικοί/-ές από τη Βαρκελώνη καλούν σε διεθνείς δράσεις αλληλεγγύης στους 5 συλληφθέντες της 13ης Νοέμβρη 2013 που κατηγορούνται για δράσεις του Εξεγερσιακού Κομάντο Ματέο Μορράλ εναντίον του εκκλησιαστικού θεσμού στην Ισπανία. Σ’ αυτό το πλαίσιο διοργανώνεται επίσης διαδήλωση στις 6 το απόγευμα της 21ης Δεκέμβρη, με προσυγκέντρωση στο πάρκο Φοράτ ντε λα Βεργκόνυα στη Βαρκελώνη. Στηρίζουμε το κάλεσμα στην προοπτική της πολύμορφης και έμπρακτης αναρχικής αλληλεγγύης πέρα από τα σύνορα.

Στις 13 Νοέμβρη 2013 η Εθνική Αστυνομία του ισπανικού κράτους συνέλαβε 5 συντρόφια στη Βαρκελώνη σύμφωνα με τον αντιτρομοκρατικό νόμο. Δύο από τους συλληφθέντες, η Μόνικα Καμπαγέρο και ο Φρανσίσκο Σολάρ, κρίθηκαν προφυλακιστέοι και βρίσκονται σε ειδικό καθεστώς κράτησης FIES-3 (σε φυλακές της Μαδρίτης), ενώ τα άλλα τρία συντρόφια αφέθηκαν ελεύθερα με εκκρεμείς κατηγορίες.

Αυτή η επίθεση από πλευράς του υπουργείου Εσωτερικών εντάσσεται στο πλαίσιο των κατασταλτικών χτυπημάτων που δέχεται ένα κομμάτι του αναρχικού χώρου και της απόπειρας των πολιτικών να ανακόψουν πιθανούς κοινωνικούς ξεσηκωμούς ή δράσεις που έρχονται ως απάντηση στη μιζέρια στην οποία μας καθυποτάσσουν προκειμένου να συντηρήσουν τις μπίζνες τους και την εξουσία τους.

Το κράτος δε διστάζει να καταστέλλει όσους κι όσες αμφισβητούμε αυτό που μας καταπιέζει κι εφορμούμε εναντίον του. Ο Τύπος δε διστάζει να προπαγανδίζει κατάλληλα και να αποτελεί κομμάτι του αστυνομικού κατασταλτικού μηχανισμού. Ούτε εμείς διστάζουμε να σταθούμε αλληλέγγυοι στ’ αδέρφια μας, μήτε και διστάζουμε να αντιταχθούμε σε οποιαδήποτε τάξη επιδιώκει να μας επιβάλει το κουμάντο της.

Λευτεριά στη Μόνικα και στον Φρανσίσκο!
Αλληλεγγύη στη Βαλέρια, στη Ροσίο και στον Χεράρδο!

ΘΑΝΑΤΟΣ ΣΤΟ ΚΡΑΤΟΣ. ΖΗΤΩ Η ΑΝΑΡΧΙΑ!

Πηγή

ΤΟ ΠΡΟΣΩΠΙΚΟ ΕΙΝΑΙ ΚΑΙ ΠΟΛΙΤΙΚΟ

December 1st, 2013

Απάντηση για τους Συντρόφους, σχετικά με την κριτική των Γ. Μιχαηλίδη και Δ. Πολίτη

Σε κείμενο με τίτλο “Ορατοί και αόρατο τοίχοι-μια κριτική στην ε.ο. Συνωμοσία Πυρήνων της Φωτιάς” ανάμεσα σε πολλά άλλα έγινε αναφορά στην πολεμική που εκφράζουμε για τη στάση που κρατάνε άλλοι κατηγορούμενοι για την υπόθεση της ΣΠΦ.

Επειδή όταν δεν αναγνωρίζεις το λάθος σου, τότε είσαι καταδικασμένος να το συναντήσεις ως σκοπιμότητα, οφείλουμε να ξεκαθαρίσουμε κάτι, κάνοντας την αυτοκριτική μας. Η απαξιωτική και μειωτική θέση μας για τη στάση κάποιων άλλων κατηγορουμένων ΔΕΝ αφορά τον Γ. Μιχαηλίδη και τον Δ. Πολίτη.

Ο μεγάλος αριθμός των υπόλοιπων κατηγορουμένων και συγκεκριμένες ρήξεις που έχουμε με κάποιους από αυτούς, δεν δικαιολογεί σε καμία περίπτωση το γεγονός ότι δε διαχωρίσαμε τη διαφορετικότητα των δύο. Γι’ αυτό το κάνουμε τώρα με αυτό το κείμενο.

Από κει και πέρα δυο λόγια μονάχα για τα υπόλοιπα που γράφτηκαν. Δεν θα ξεπέσουμε λέγοντας το γνωστό “ουδείς αγνωμονέστερος εκ του ευεργετηθέντος”. Όταν βοηθήσαμε κάποιους στις πιο δύσκολες στιγμές τους, το κάναμε γιατί το νιώθαμε αυθεντικά. Τα συναισθήματα δεν έχουν ανταλλάγματα, ούτε εξαργυρώνονται. Ή γίνονται πράξη ή αποκτούν την πικρή γεύση της απογοήτευσης ή της υποκρισίας.

Είμαστε λοιπόν οι επιλογές μας με όλες τις συνέπειες τους και όχι μάρτυρες μιας ευγένειας που κρατάει κλειδωμένα τα πάθη και τις εντάσεις μας για να μη βεβηλωθούν τα εικονίσματα μιας αναρχικής ιδεολογίας που είναι ψεύτικη. Γι’ αυτό προτιμάμε την αγένεια της βαριοπούλας που θρυμματίζει τα απομεινάρια μιας εποχής που δεν υπάρχει πια, απ’ την ουδετερότητα μιας political correct διαλεκτικής. Είναι το σημείο που η απροσεξία ενός πρώην συντρόφου(όπως το ξέχασμα κάποιων πλαστών ταυτοτήτων που παλιότερα ποτέ δεν θα τολμούσαμε καν να ασχοληθούμε και απλά θα το ξεπερνάγαμε με συντροφικά πειράγματα), τελικά εμφανίζεται ως αυτό που πραγματικά είναι. Εμφανίζεται ως μια προκλητική αδιαφορία, αφού τελικά η υποκριτική διαλεκτική και οι δεύτερες σκέψεις ήταν η σχέση που είχε επιλέξει να έχει μαζί μας.

Για εμάς το προσωπικό είναι πάντα πολιτικό. Δεν ξεχωρίζουμε το προσωπικό από το πολιτικό λόγω μιας φαινομενικά κοινής αναρχικής γλώσσας με ανυπότακτα νοήματα που στην πράξη φάνηκαν υποκριτικά και δίχως αντίκρισμα. Κι όταν λέμε πράξη δεν εννοούμε μόνο επιθετικές πρακτικές όπως η ληστεία μιας τράπεζας, αλλά και τις απλές χειρονομίες έμπρακτης φιλίας και αλληλεγγύης που ΚΑΠΟΤΕ, ΚΑΠΟΙΟΙ μοιράζονταν σε ένα παρελθόν που δεν έχει μείνει ΤΙΠΟΤΑ να το θυμίζει.

Δεν διαθέτουμε αναρχόμετρο, αλλά ο καθένας κρίνεται από τις επιλογές του. Δεν είμαστε αλάνθαστοι, αλλά έχουμε μνήμη για την οποία δεν μπορούμε να μιλήσουμε δημόσια. Στην αντίστροφη διαδρομή της μνήμης προς τα πίσω κάποιοι πλέον δεν έχουν καν όνομα και άλλοι έμειναν μια θολή σκιά να θυμίζουν αυτό που κάποτε ήταν για εμάς. Η μνήμη λοιπόν δεν είναι σκουπίδι για να την πετάξουμε…

Γι’ αυτό επιλέγουμε να είμαστε “κακοί”, “αλαζόνες”, “εκδικητικοί”, “λάθος” και “απολίτικοι” τιμώντας έτσι τις φιλίες και τις έχθρες μας, δίχως να κάνουμε εκπτώσεις ή να σιωπούμε για να είμαστε “αντικειμενικά σωστοί”, αρεστοί σε αρκετούς ή να ανεχόμαστε αυτούς που κάποτε απορρίπταμε όλοι μαζί…

Γνωρίζουμε δυστυχώς πως με αυτό το γράμμα οι περισσότεροι Σύντροφοί μας θα παραμείνουν στο σκοτάδι αναπάντητων ερωτημάτων γιατί δεν έχουμε τη δυνατότητα να μοιραστούμε μαζί τους την υποκειμενική μας βιωματική αλήθεια. Είναι λάθος που άνοιξε ο ασκός του Αιόλου, όμως αυτά συμβαίνουν στην πραγματική ζωή και συνεχίζεις κοιτώντας μπροστά… Το βίωμα λοιπόν δε μοιράζεται και βιώνεται προσωπικά… και συχνά μοναχικά…

Γι’ αυτούς που ξέρουν, όσα είπαμε ισχύουν.
Και ο νοών νοείτω…

Αντίο χθες

Τα φυλακισμένα μέλη της Συνωμοσίας Πυρήνων της Φωτιάς/FAI-IRF

Το κείμενο σε pdf

Παρέμβαση αλληλεγγύης στους αιχμαλώτους του αναρχικού πολέμου σε όλον τον κόσμο

December 1st, 2013

\"1

Το βράδυ της Παρασκευής, 29 Νοέμβρη, μια ομάδα αναρχικών συντρόφων/ισσών πραγματοποιήσαμε παρέμβαση αλληλεγγύης στους αναρχικούς αιχμαλώτους σε όλον τον κόσμο, στην ευρύτερη περιοχή του κέντρου.

 Γράφτηκαν αρκετά συνθήματα, πετάχτηκαν τρικάκια σχετικά με πρόσφατες υποθέσεις και κολλήθηκαν αυτοκόλλητα σχετικά με τους συντρόφους, που διώκονται για το σχέδιο “Φοίνικας”.

 Τέτοιες μικρές ενέργειες έχουν σκοπό αφενός, να δηλώσουν την αλληλεγγύη μεταξύ των αναρχικών εξεγερμένων όπου γης και αφετέρου, συμβάλλουν στη διάχυση του επιθετικού αναρχικού αγώνα και της υποστήριξης στους συντρόφους, που πιάστηκαν από τον εχθρό. Δεν πρέπει να ξεχνάμε πως καμιά δράση δεν είναι αρκετά μικρή, όταν μπορεί να ζεστάνει, έστω και στιγμιαία, τα κελιά των αδερφών μας.

 Η αλληλεγγύη μεταξύ των εξεγερμένων και των αναρχικών της πράξης δεν είναι κενά συνθήματα σε αμφιθέατρα, δεν είναι τα λίγα λεπτά ανάγνωσης μιας ανάρτησης στο διαδίκτυο ή σε κάποιο έντυπο δρόμου. Είναι αναπόσπαστο κομμάτι του εξεγερτικού αγώνα, είναι μέρος της επίθεσής μας στο υπάρχον, στις σχέσεις του, στην ηθική του και στις κατασταλτικές του πρακτικές. Ο καθένας και η καθεμία με τις μικρές ή μεγάλες του δυνάμεις, με ό,τι μέσο επιλέγει, σε όποιον χρόνο επιλέξει.

 Δε θα τηρήσουμε ποτέ ίσες αποστάσεις. Για πάντα ενάντια στην εξουσία και τους υποτακτικούς της. Για πάντα δίπλα στα αιχμάλωτα αδέρφια μας και σε όσους οπλίζουν τις αρνήσεις τους και περνούν με αξιοπρέπια στην επίθεση.

 Μπουρλότο στις φυλακές!

Θάνατος στην εξουσία!

Για τη διεθνή εξεγερτική αλληλεγγύη!

Αναρχικοί/ες για τη διασπορά του χάους

Μπορείτε να δείτε περισσότερες φωτογραφίες εδώ

Παρέμβαση αλληλεγγύης στους αιχμαλώτους του αναρχικού πολέμου σε όλον τον κόσμο

December 1st, 2013

Φωτογραφίες από την παρέμβαση:

\"1

\"1

 

\"1

 

\"1

 

\"1

 

\"1

 

\"1

 

\"1

 

\"1\"1

 

\"Οι

 

\"1

 

 

 

\"Μην

\"1

 

 

 

\"1\"1

 

\"1\"1

 

\"1\"\"1

 

\"1\"1

 

\"1

 

 

 

Κείμενο της Συνέλευσης αλληλεγγύης για την υπόθεση της Συνωμοσίας Πυρήνων της Φωτιάς για το σχέδιο \”Φοίνικας\”

December 1st, 2013

«Σχέδιο Φοίνικας»

Το «σχέδιο Φοίνικας» που είχε πάρει σάρκα και οστά τους τελευταίους μήνες αν και γεννήθηκε στον ελλαδικό χώρο, ως ανοιχτή πρόταση, δεν παρέμεινε σε τοπικό επίπεδο. Ήταν ένα πείραμα αναγέννησης και συντονισμού άτυπων ομάδων άμεσης αναρχικής δράσης, με ένα κοινό σκοπό-που δεν είναι άλλος από την ίδια τη διάχυση της επίθεσης-, υπό ένα κοινό όνομα. Στο σχέδιο αυτό εντάχθηκαν μέχρι τώρα 8 πράξεις.

  • Ανατίναξη του προσωπικού οχήματος της διευθύντριας των φυλακών Κορυδαλλού από τη Συνωμοσία Πυρήνων της Φωτιάς FAI/IRF σε κοινό μέτωπο με τις Συμμορίες Συνείδησης, τους πυρήνες της FAI (αντιφασιστικό μέτωπο, αλώβητος πυρήνας εκδίκησης, μοναχικός λύκος) και τη Σέχτα Επαναστατών. (Συμμορίες Συνείδησης FAI/IRF, Πυρήνας Sole- Baleno )
  • Τοποθέτηση βόμβας στο αυτοκίνητο σωφρονιστικού υπαλλήλου στο Ναύπλιο από την Άτυπη Αναρχική Ομοσπονδία (FAI) – Διεθνής Συνωμοσία Εκδίκησης.
  • Εμπρησμός πολυτελούς ξενοδοχείου στην Τζακάρτα Ινδονησίας από τη Μονάδα Θυμού, Διεθνής Συνωμοσία Εκδίκησης FAI/IRF
  • Αποστολή παγιδευμένου δέματος στον πρώην διοικητή της αντιτρομοκρατικής Χωριανόπουλο από την Άτυπη Αναρχική Ομοσπονδία (FAI), Διεθνές Επαναστατικό Μέτωπο (IRF), Κομάντο MauricioMorales.
  • Καταστροφή σχολής εκπαίδευσης μπάτσων στην Ινδονησία από την Διεθνή Συνωμοσία Εκδίκησης FAI/IRF
  • Αποστολή παγιδευμένου δέματος στον ειδικό εφέτη ανακριτή Μόκκα από τη Συνωμοσία Πυρήνων της Φωτιάς FAI/IRF- Πυρήνας Ryo
  • Πυρπόληση μηχανήματος υλοτομίας σε κυνηγετικό θέρετρο στη Ρωσία από την ELF/FAI – Κομάντο Νέστωρ Μάχνο.
  • Επίθεση με έναν εμπρηστικό/εκρηκτικό μηχανισμό στο 98ο Εκλογικό Συμβούλιο της κοινότητας Λα Ρέινα (στο Σαντιάγο) από τον Πυρήνα Ζήτω ο Ίλια Ρομανόφ, προσκείμενοι/-ες στη Μαύρη Διεθνή.

Στις 11/07/13 μετά την τέταρτη πράξη του Σχεδίου συλλαμβάνονται , στη Θεσσαλονίκη, οι αναρχικοί Σπύρος Μάνδυλας και Ανδρέας Τσαβδαρίδης κατηγορούμενοι ως φυσικοί αυτουργοί των 4 πρώτων επιθέσεων(οι κατηγορίες αρχικά περιλάμβαναν τις 4 πρώτες πράξεις δηλαδή αφορούσαν και το χτύπημα στην Τζακάρτα (!) Κάτι που στη συνέχεια πήραν χαμπάρι πόσο γελοίο είναι και το αφαίρεσαν από τη δικογραφία). Για τις ίδιες επιθέσεις κατηγορούνται ως ηθικοί αυτουργοί και τα 10 φυλακισμένα μέλη της Συνωμοσίας Πυρήνων της Φωτιάς. Όλοι οι σύντροφοι προφυλακίζονται.

Ο αναρχικός Ανδρέας Τσαβδαρίδης αναλαμβάνει την ευθύνη για το παγιδευμένο δέμα που εστάλη στον πρώην διοικητή της αντιτρομοκρατικής λέγοντας μεταξύ άλλων «Αναλαμβάνω την ευθύνη για την αποστολή εμπρηστικού δέματος στον πρώην διοικητή της αντιτρομοκρατικής Δημήτρη Χωριανόπουλο, σαν πυρήνας κομάντο MAURICIO MORALES – FAI/IRF. Είμαι Αμετανόητος για την επιλογή μου. Ένα χτύπημα στο σύμπλεγμα της ασφάλειας ισοδυναμεί με ευθεία επίθεση στην ψυχή του καθεστώτος. Ευθεία επίθεση στους κρατικούς θεσμούς που δρουν ανεξάρτητα απ’την εγχάραξη της πολιτικής της εκάστοτε κυβέρνησης και έχουν σαν αποστολή την διαιώνιση της κυριαρχίας πάνω στη ζωή μου.

Πιστεύω πως η εξουσία είναι έμπνευση και άμεση απόρροια των αξιών της κοινωνίας. Η εξουσία είναι ιδέα. Φαντάζει σαν κάτι απρόσιτο, σαν ένας Θεός που κατακλύζει τις σκέψεις, τα όνειρα και τα συναισθήματα των πιστών του. Μια σύγχρονη κοινωνική θρησκεία στην οποία η μάζα σπεύδει να μυηθεί. Οι κυρίαρχοι δεν επιβάλλονται πραξικοπηματικά, αλλά με την έγκριση των υπηκόων τους και όλα τα προβλήματα κοινωνικής παθογένειας είναι η σκοτεινή πλευρά ενός κόσμου που θέλει να ζει χωρίς ευθύνες.»

Ο Σπύρος Μάνδυλας ο οποίος συλλαμβάνεται στο Αναρχικό στέκι Ναδίρ αρνείται οποιαδήποτε συμμετοχή στην υπόθεση τονίζοντας την έντονη παρακολούθηση που υφίσταντο, εδώ και καιρό, από τους μπάτσους καθώς και την παρουσία του στις φυλακές Κορυδαλλού σε επισκεπτήριο με τον Χ. Τσάκαλο την ημερομηνία που εστάλη το δέμα. Είναι σημαντικό να τονίσουμε ότι ένας σύντροφος προφυλακίστηκε ενώ η παρουσία του δεν μπορεί να αμφισβητηθεί καθώς μάρτυρες είναι οι ίδιοι οι διωκτικοί και κατασταλτικοί μηχανισμοί (είτε λόγω της παρακολούθησης είτε λόγω των εγγράφων της φυλακής).

Προφανώς και δεν θα παίξουμε το παιχνιδάκι να αποδώσουμε την ταμπέλα της ενοχής στον έναν και της αθωότητας στον άλλον απλά θεωρούμε ότι έχει σημασία να αναδείξουμε τον τρόπο με τον οποίο προφυλακίστηκε ο σύντροφος. Τον λόγο δυστυχώς τον έχουμε ξαναδεί και συνεχίζεται γιατί μέχρι τώρα αδυνατούμε να τους τον πετάξουμε στα μούτρα και να τον αδρανοποιήσουμε. Το μήνυμα ότι οποιοσδήποτε στηρίζει, είναι αλληλέγγυος και έχει επαφές με αμετανόητους αναρχικούς αντάρτες θα διώκεται. Θέλοντας να διαφυλάξουν με νύχια και με δόντια το τείχος απομόνωσης που τους περιβάλει, τιμωρούν παραδειγματικά όποιον προσπαθήσει να το σπάσει. Η διάχυση επικίνδυνων για το εξουσιαστικό σύστημα στάσεων, σκέψεων, απόψεων διαμορφώνεται σε κακούργημα.

Εμείς από τη μεριά μας δεν το δεχόμαστε. Σπάμε τη σιωπή, τα κάγκελα, τους τοίχους που μας χωρίζουν από τους συντρόφους μας και φωνάζουμε στους εχθρούς μας : Εδώ είμαστε, όλοι ένοχοι και θα παραμείνουμε δίπλα στους συντρόφους μας μέχρι το τέλος.

Λευτεριά στους συντρόφους Σπύρο Μάνδυλα και Ανδρέα Τσαβδαρίδη.

Λευτεριά στα φυλακισμένα μέλη της Συνωμοσίας Πυρήνων της Φωτιάς.

Αργεντινή: Εμπρηστική επίθεση σε περιπολικά της Ομοσπονδιακής Αστυνομίας Αργεντινής (Μπουένος Άιρες)

December 1st, 2013

Εργάτες οπλισμένοι κι έτοιμοι να σκοτώσουν, φύλακες της τάξης και του νόμου, υπάλληλοι των εξουσιαστών, πληρωμένοι δολοφόνοι. Είναι η Ομοσπονδιακή Αστυνομία Αργεντινής. Ο ψυχολογικός πόλεμος αποτελεί μέρος του κοινωνικού πολέμου, στον οποίο μαχόμαστε κόντρα σε κάθε εξουσία, αλλά δεν είναι η μορφή που προκρίνουμε ή προωθούμε, μιας και ο δικός μας πόλεμος είναι ο φυσικός, αυτός της άμεσης επίθεσης ενάντια στους καταπιεστές και στα υπάρχοντά τους. Δε μας αρκεί να ξέρουμε ότι ο εχθρός μας το ’χει καταλάβει πως μπορεί να φάει πέσιμο, αλλά μας γεμίζει να ξέρουμε ότι αυτό γίνεται πράξη μέσα από μιαν επίθεση. Κι αν ακόμα μας έτρωγε κάποιο ψυχολογικό ενδιαφέρον, τούτο θα τροφοδοτούνταν κατευθείαν από μιαν υλική πραγματικότητα, που συγκεκριμενοποιείται στην άμεση έφοδο που αναφέραμε ήδη.

Την Κυριακή, 24 Νοέμβρη 2013, μεταξύ μιάμιση με δύο τη νύχτα, επιτεθήκαμε με εμπρηστικούς μηχανισμούς σε δύο περιπολικά της Ομοσπονδιακής Αστυνομίας Αργεντινής, το ένα στην υπηρεσία της 41 κομισαρίας και το άλλο της 27ης.

Δύναμη στο σύντροφο Ίλια Ρομανόφ, που κρατείται στη Ρωσία μετά τον τραυματισμό του από έκρηξη μηχανισμού που προοριζόταν για την μπατσαρία.

Αλληλεγγύη στα συντρόφια Φρανσίσκο Σολάρ και Μόνικα Καμπαγέρο, κρατούμενα στην Ισπανία για μία μπόμπα που τοποθετήθηκε στη Βασιλική Ελ Πιλάρ στη Θαραγόθα.

Ένα συνωμοτικό χαιρετισμό γιομάτο αγάπη κι αναρχία για τους συντρόφους Αλφρέντο Κόσπιτο και Νικόλα Γκάι, έγκλειστους στην Ιταλία και περήφανα μέλη του Πυρήνα Όλγα FAI/FRI.

Φίλοι της Γης / Άτυπη Αναρχική Ομοσπονδία

Πηγή

Μπορείτε να βρείτε τις αναλήψεις ευθύνης και στο αρχείο


css.php