Archive for the ‘Αντιτεχνολογική/Αντι-επιστημονική Κριτική’ Category

Κυκλοφόρησε το 3ο τεύχος του εντύπου Μηδενιστική Πορεία για τη διάχυση της Φωτιάς και του Χάους

Tuesday, October 22nd, 2013

\"Εξώφυλλο\"

Περιεχόμενα:

Εισαγωγικό σημείωμα (σελ 5)

Κείμενα του Μετώπου Αναρχομηδενιστικής Συνείδησης για τη Διάχυση του Αρνητικού

  • Μερικές σκέψεις για την κατάσταση του ρεύματος της Νέας Αναρχίας (σελ.6)
  • Η Γη να τρέμει, ο Ήλιος ανατέλλει (σελ. 74) αφίσα-κείμενο
  • Λύσσα και Συνείδηση (σελ.75) αφίσα-κείμενο

Αναλύσεις-Κείμενα

  • Βρεγμένος αναπτήρας… (σελ.10)
  • Αντιεκλογικό κείμενο (σελ. 12)
  • Για την εκκένωση του Ναδίρ και τις συλλήψεις των δύο συντρόφων στη Θεσσαλονίκη (σελ.16)
  1. Γράμμα του αναρχικού αιχμαλώτου Σπύρου Μάνδυλα από τις δικαστικές φυλακές Κορυδαλλού (σελ.17)
  2. Γράμμα του αναρχικού αιχμαλώτου Ανδρέα Τσαβδαρίδη από τις δικαστικές φυλακές Κορυδαλλού (σελ. 20)
  3. \”Πρώτος Χαοτικός Κύκλος\” – Λύσσα και Συνείδηση (σελ.22)
  4. Μαύρα Σινιάλα (σελ. 30)

Αιχμάλωτοι Πολέμου

Σύντομη αναφορά στους αιχμαλώτους του Κράτους στο εξωτερικό

Ενάντια στη Μηχανή

Συλλογή κειμένων για την επίθεση στον Πολιτισμό

  • Αποσπάσματα από το δοκίμιο \”Βάρβαρες Σκέψεις – Για μια Επαναστατική Κριτική στον Πολιτισμό\”, του Wolfi Landstreicher (σελ. 50)
  • Η Εξέγερση των Βαρβάρων (σελ. 52)
  • Τα προοδευτικά-βιομηχανικά οράματα ως εμπόδιο για τη συνολική απελευθέρωση (σελ. 56)
  • Μια κριτική, όχι ένα πρόγραμμα (σελ. 58)
  • Η Φύση ως Θέαμα (σελ. 64)

Αποσπάσματα (σελ. 67)

Αφιέρωμα

Emile Armand: Αποσπάσματα από κείμενο \”Ατομικιστικές Προοπτικές\” (σελ.70)

Μια σελίδα μια σφαίρα

Παρουσίαση συντροφικών εκδοτικών εγχειρημάτων και εκδόσεων (σελ. 76)

Η άμεση αναγκαιότητα της επίθεσης, μέρος δεύτερο

Συνεισφορά του Χρήστου Τσάκαλου, μέλους της Συνωμοσίας Πυρήνων της Φωτιάς-FAI/IRF, στο blog Parabellum και στο έντυπο Μηδενιστική Πορεία. (σελ. 82)

Πολεμικό Ανακοινωθέν

Ενέργειες του δικτύου ΑΑΟ/ΔΕΜ, των αναρχικών της πράξης, για το διάστημα Ιούλιος-Οκτώβριος 2013 (σελ. 88)

Χορός του Λυκόφωτος, του Ρ. Νοβατόρε (σελ. 112)

Τέχνη

Χαοτεχνίες (σελ. 118)

  • Για τον Ντανταισμό (σελ. 119), Αντιπαράθεση των ρευμάτων του ντανταισμού και του σουρεαλισμού κατοπτρική αντίστοιχη με του μηδενισμού και του αναρχιμσού.
  • \”Οι Δαιμονισμένοι\” – Φίοντορ Ντοστογιέφσκι απόσπασμα (σελ. 120)
  • Χρόνης Μίσσιος απόσπασμα (σελ. 121)
  • \”Στον αναγνώστη\”  – Σαρλ Μπωντλαίρ (σελ.122)
  • \”Το Άλμπατρος\” – Σαρλ Μπωντλαίρ (σελ. 123)
  • Αποσπάσματα ποιήματος του Mauricio Morales (σελ.124)
  • \”Όταν σε περιμένω\” – Ντίνος Χριστιανόπουλος (σελ. 125)

 

Το παρόν τεύχος αφιερώνεται από τη συντακτική ομάδα της Μηδενιστικής Πορείας και το Μέτωπο Αναρχομηδενιστικής Συνείδησης για τη Διάχυση του Αρνητικού στους δύο αιχμαλώτους αδελφούς μας, Σπύρο Μάνδυλα και Ανδρέα Τσαβδαρίδη, που συνελλήφθησαν στις 11 Ιουλίου στη Θεσσαλονίκη.

Κρατήστε τις Αρνήσεις σας ακέραιες σύντροφοι.

Κατεβάστε το PDF, εδώ

 

 

 

Επανάληψη της συνέντευξης του αναρχικού εκδοτικού/μεταφραστικού εγχειρήματος Έρεβος στους 105fm

Tuesday, October 22nd, 2013

Σήμερα (22/10), στις τρεις το μεσημέρι, θα παίξει σε επανάληψη η συνέντευξη και παρουσίαση του αναρχικού εκδοτικού/μεταφραστικού εγχειρήματος Έρεβος στην εκπομπή \”Ο αντίλογος της Καρμανιόλας\”, στους 105fm.

Ιταλία – Επιχείρηση Ευτολμία (Ardire): Ανακοίνωση των συντρόφων του Culmine

Sunday, October 13th, 2013

Αγαπητά συντρόφια,

όπως θα ξέρετε ήδη πολλοί και πολλές από σας, στις 7 Σεπτέμβρη 2013 το μπλογκ «Culmine» αποφυλακίστηκε με τη λήξη της περιόδου προληπτικής κράτησης. Ωστόσο δεν μπορούμε να πούμε ότι απελευθερώθηκε κιόλας, μιας και θεωρήσανε σκόπιμο να μας επιβάλουν τα εξής περιοριστικά μέτρα: έχουμε απαγόρευση εξόδου από τη χώρα, υποχρέωση διαμονής σε πόλη που έχουμε δηλώσει, και καλούμαστε να δίνουμε το «παρών» δυο φορές κάθε μέρα.

Για να αιτιολογήσουνε αυτή την «απελευθέρωση υπό περιοριστικούς όρους», δεν μπορούσανε παρά να υπογραμμίσουνε το γεγονός ότι ποτέ μας δεν απαρνηθήκαμε το έργο που κάναμε μέσα από το «Culmine», καλώντας για τη συνέχιση της αναρχικής αντιπληροφόρησης.

Δεδομένης «της προσωπικότητας των υπόπτων, όπως διαφαίνεται εξάλλου από τον επαγγελματισμό που επιδείχθηκε στο έγκλημα», επιμένουν να μας κρατάνε ομήρους με μία άλλη μορφή εγκλεισμού απλώς και μόνον επειδή δεν τους μένουν εναλλακτικές: οι έρευνες στην πραγματικότητα είναι ακόμη ανοιχτές, κι απ’ ό,τι φαίνεται έχουνε μπόλικη δουλειά μπροστά τους εφόσον αντιπροσωπεύουμε «στοιχεία τα οποία διαθέτουν εντονότατη ευχέρεια να συγκεντρώνουν υποστήριξη» και που «δεν έχουν εγκαταλείψει τους αναρχικούς και ανατρεπτικούς σκοπούς τους».

Οι ίδιοι ισχυρίζονται ότι τα άθλια σίδερά τους δε φτάνουν για ν’ ανακόψουνε ένα «αδίκημα» σαν αυτό της προτροπής: έχουνε απόλυτο δίκιο, αλλά δεν εννοούν με τίποτε να βάλουν στο μυαλό τους ότι οι δράσεις της συνολικής απελευθέρωσης δεν έχουνε καμιά ανάγκη να υποκινηθούν από κανέναν!

Με την ευκαιρία αυτού του γράμματος, θέλουμε να εκφράσουμε την αλληλεγγύη μας προς όσους κι όσες αγωνίζονται από αντεξουσιαστική σκοπιά, καθώς και προς όλους τους αξιοπρεπείς κρατουμένους, που εξακολουθούν ν’ αντιστέκονται και να επιτίθενται χωρίς να σκύβουν το κεφάλι.

Θα θέλαμε επίσης να ευχαριστήσουμε όλα εκείνα τ’ άτομα με τα οποία νιώθουμε εγγύτητα, και δεν έχουνε πάψει ούτε στιγμή να εκδηλώνουν την αλληλεγγύη και τη συνενοχή τους.

Μια δυνατή εξεγερμένη αγκαλιά!

«Culmine», αρχές Οκτώβρη 2013.
Στέφανο Γκαμπριέλε Φόσκο
Ελίζα Ντι Μπερνάρντο

Πηγή

Ινδονησία: Ολοσχερής πυρπόληση φάμπρικας κατασκευής αλεξίσφαιρων γιλέκων (Μπαντούνγκ)

Friday, September 27th, 2013

Η μπατσαρία είναι ο εχθρός. Το λέμε και το υπογράφουμε, και δε σηκώνουμε κουβέντα. Οι μπάτσοι δε γεννηθήκανε για να ’ναι φιλαράκια κανενός, είτε ως άτομα είτε ως θεσμός, και δεν μπορούν παρά να συγκαταλεχτούν στη μακρά λίστα των εχθρών που πρέπει να υποστούν το μεγαλύτερο πλήγμα. Τόσο θεσμικά όσο και ατομικά, είναι αυτοί που αναλαμβάνουνε να προστατέψουν τον πολιτισμό και να εγγυηθούν την εκμετάλλευσή του επί της γης. Μέλημα της αστυνομίας –όπως και των λοιπών κατασταλτικών μηχανισμών– είναι να διασφαλίσει τα φράγκα και τα επενδυτικά συμφέροντα προς όφελος του σημερινού ανθρωποκεντρικού τρόπου ζωής. Η αστυνομία δεν υπάρχει για να αντιπροσωπεύει τα δικά μας συμφέροντα. Απεναντίας, είναι ένα απ’ τα χιλιάδες πρόσωπα της σύγχρονης ζώσας κτηνωδίας. Πρέπει να φάει πέσιμο, όσο πιο άγρια γίνεται.

Για να τελέσουν τις αστυνομικές τους υπηρεσίες, ως πιστά μαντρόσκυλα της εξημερωμένης ζωής, θωρακίζονται με εξοπλισμό μάχης που χρησιμοποιείται για την πάταξη της ελεύθερης βούλησης και των ιδανικών της άγριας ζωής, μιας ζωής όπου απουσιάζουν ολότελα οι δικονομικοί κανόνες και το γράμμα του νόμου. Εξοπλίζονται με όπλα, πλήρη εξάρτυση και αλεξίσφαιρα γιλέκα. Όλα τούτα είναι κατασκευασμένα έτσι ώστε τα γουρούνια να μπορούν να ενεργούν με αυτοπεποίθηση στον πόλεμο που μαίνεται εναντίον των αφεντάδων τους.

Κι όμως την έχουνε δει λάθος. Οι μπάτσοι-γουρούνια απατώνται οικτρά άμα νομίζουνε ότι δεν έχουμε τα κότσια να στοχεύσουμε την επίθεσή μας στην καρδιά νευραλγικών τους τομέων. Όπως σε τούτη την περίσταση, όπου τοποθετήσαμε δύο μπιτόνια, το ένα με πέντε λίτρα βενζίνης και τ’ άλλο με πέντε λίτρα πετρελαίου ντίζελ, εφοδιασμένα με αυτόματο πυροδοτητή. Το σύστημα πυροδότησης ήταν έτσι μονταρισμένο ώστε να μπορέσουμε να διαφύγουμε απ’ το σημείο της επίθεσης χωρίς να δώσουμε σε κανέναν την παραμικρή ευκαιρία να μας μαγκώσει. Δώσαμε στην ίδια τη φύση χρόνο παραπάνω από αρκετό ώστε να μας προστατέψει καλύπτοντας όλα μας τα ίχνη.

Δοκιμάσαμε να κάνουμε ένα βήμα παραπέρα, προκειμένου να ριζοσπαστικοποιήσουμε τις επιθέσεις μας και να επεκτείνουμε τις επιπτώσεις της ζημιάς που μπορούν να προξενούν τα χτυπήματά μας στον εχθρό. Οι εμπρηστικοί μηχανισμοί τοποθετήθηκαν τις πρώτες πρωινές ώρες της Δευτέρας, 23 Σεπτέμβρη 2013, σ’ ένα εργοστάσιο επί της οδού Κανάλ Σουρυάνι, στην κοινότητα Μπαμπάκαν της περιφέρειας Μπαμπάκαν Τσίπαραϋ, στην πόλη Μπαντούνγκ της Δυτικής Ιάβας.

Ο λόγος; Η συγκεκριμένη φάμπρικα κατασκευάζει αλεξίσφαιρα γιλέκα για μπάτσους και στρατιώτες. Το εργοστάσιο αυτό αποτελεί μία από τις εγκαταστάσεις παραγωγής πολεμικού υλικού γι’ αυτά τα γουρούνια. Αλεξίσφαιρα γιλέκα που προστατεύουν την αστυνομία και το στρατό κάθε φορά που ανοίγουν πυρ εναντίον του εχθρού, κάθε φορά που ανοίγουν πυρ ενάντια σ’ εμάς και στ’ αδέρφια μας.

Γι’ αυτό λοιπόν η εν λόγω φάμπρικα κάηκε συθέμελα, κι αυτός ήτανε και ο στόχος της δράσης.

Πέραν των πράξεών μας, στέλνουμε επίσης με όλο μας το σεβασμό χαιρετισμούς στους μαχητές εκείνους που δε διστάζουνε να εφορμούν όσο το δυνατόν περισσότερο σε άλλα μέρη του κόσμου, σε άλλους τόπους. Χαιρετίζουμε τις συντονισμένες ενέργειες που ανέλαβαν η ΣΠΦ Ρωσίας και το ELF Ρωσίας, όπως και τις αδυσώπητες επιθέσεις των Φίλων της Γης/FAI στην Αργεντινή, αλλά και τις απανωτές επιθέσεις των θαρραλέων της Συνωμοσίας Πυρήνων της Φωτιάς και της Διεθνούς Συνωμοσίας για την Εκδίκηση στο πλαίσιο του Σχεδίου Φοίνικας.

Ακόμη, μέσα απ’ αυτήν τη δράση στέλνουμε τις θερμότερές μας ευχές και αγκαλιές σε όλα τα γενναία άτομα που ’χουνε αιχμαλωτιστεί από το κράτος μα εξακολουθούν να πολεμάνε, κι ας έχουν τα χέρια τους δεμένα. Στους Γκαμπριέλ Πόμπο ντα Σίλβα, Μάρκο Καμένις, Χανς Νιεμέγερ, Ουόλτερ Μποντ, στους μαχητές του πυρήνα φυλακισμένων μελών της ΣΠΦ και στους κρατουμένους σε Ελλάδα, Ιταλία και Χιλή, που δεν μπορούμε να τους κατονομάσουμε έναν προς έναν, αλλά τους έχουμε πάντοτε στην καρδιά μας.

Γκρεμίστε τον πολιτισμό.
Άγρια Ζωή, τώρα!

Μέτωπο Απελευθέρωσης της Γης (ELF), Ινδονησιακή Φράξια

Πηγή

Μπορείτε να βρείτε τις αναλήψεις και στο αρχείο

Αργεντινή: Εμπρησμοί αυτοκινήτων και βομβιστική επίθεση σε κτίριο της εθνικής χωροφυλακής (Μπουένος Άιρες)

Thursday, September 26th, 2013

Πασχίζοντας να στεκόμαστε στο ύψος των περιστάσεων, εξακολουθούμε να κρατάμε την αξιοπρέπεια που αρμόζει στις ανθρώπινες ζωές που εξεγείρονται ενάντια στην εξουσία, η οποία προκαλεί κάθε τύπο καταπίεσης επί του προσώπου αυτής της γης. Περνάμε πάλι στην αντεπίθεση, σε αυτόν τον κηρυγμένο πόλεμο ανάμεσα στους εραστές της λευτεριάς και στους εχθρούς τους.

Υπενθυμίζουμε ότι μες στις φυλακές των εδαφών που επικυριαρχούνται απ’ το αργεντίνικο κράτος οι δολοφονίες και οι βασανισμοί κρατουμένων συνεχίζονται.

Παρομοίως, έξω στους δρόμους η εξαθλίωση μεγαλώνει, ενώ η αποξένωση της εργασίας κι η κατανάλωση σκοτεινιάζουνε τις συνειδήσεις του κόσμου, που καθημερινά βρίσκεται στην τσίτα απ’ τις αντιθέσεις του συστήματος, που φέρεται θωρακισμένο μέσω μιας διακυβέρνησης η οποία σπεκουλάρει με τις οικονομικές επιστήμες, επιχειρώντας ν’ αποκρύψει με κάθε κόστος το τυραννικό του καθεστώς.

Νιώστε λαβωμένοι, γιατί τίποτε απ’ όσα τραβάτε δε συγκρίνεται με την ταπείνωση που βιώνουμε όσοι κι όσες απειλούμαστε με το θάνατο και το ριζικό εγκλεισμό, με τους οποίους τρέφεται η θεωρία όσων κατέχουν την εξουσία και το ’χουνε βάλει σκοπό να επωφεληθούν απ’ τις αυταρχικές μεθόδους και πρακτικές της πολιτισμένης κοινωνίας.

Πρόταγμά μας είναι η άμεση επίθεση ενάντια σε όσους κι όσες ευθύνονται για τη μιζέρια τούτης της πραγματικότητας, και τώρα όλα τα εξεγερμένα συντρόφια έχουμε στην μπούκα τη χωροφυλακή. Ή μήπως χρειάζεται να επαναλάβουμε ποια είναι τα κοινά μας σημεία; Οι δράσεις λένε πολύ περισσότερα απ’ όσα μπορούν να πουν τα λόγια, αλλά ώρες ώρες είναι αναγκαίο ν’ αναφέρουμε αυτό που τα μίντια επιχειρούν συστηματικά να αποκρύψουν.

Τ’ αυτοκίνητα που πυρπολήσαμε επί της οδού Αμενάμπαρ 3000 ήτανε παρκαρισμένα ακριβώς έξω από ένα απ’ τα ακίνητα του Σέρχιο Μπέρνι, γραμματέα του υπουργείου Ασφαλείας, μία ιδιοκτησία επιτηρούμενη (υποτίθεται) 24 ώρες το 24ωρο από την ομοσπονδιακή αστυνομία.

Η βομβίτσα που πυροδοτήσαμε στο αρχηγείο αλληλοβοήθειας του επιτελείου της εθνικής χωροφυλακής (AMUGENAL), στο κτήριο «Αργεντίνικα Σύνορα» επί της οδού Μπαρτολομέ Μίτρε 2264, στη 01.40 η ώρα της Πέμπτης, 19 Σεπτέμβρη 2013, προκάλεσε δυστυχώς μονάχα υλικές φθορές – θα μας άρεσε να μαθαίναμε ότι τουλάχιστον ένας απ’ τους υπηρέτες του νόμου και της τάξης έπαθε ζημιά.

Χαιρετίζουμε τα συντρόφια της Συνωμοσίας για την Εκδίκηση και όλους όσους χωρίς πολλά πολλά περνάνε στην επίθεση εναντίον της εξουσίας σε κάθε γωνιά του κόσμου.

Ζήτω η αναρχία!

Φίλοι της Γης/Άτυπη Αναρχική Ομοσπονδία

Πηγή

Μπορείτε να βρείτε τις αναλήψεις ευθύνης και στο αρχείο

Δικαιώματα ή Απελευθέρωση των Ζώων; Μερικές διάσπαρτες σκέψεις πάνω στην Απελευθέρωση, στην Αναρχία και στη Ζωή.

Friday, September 13th, 2013

Είναι πολύ συχνό φαινόμενο μέσα στο κίνημα των δικαιωμάτων και της απελευθέρωσης των ζώων να υπάρχουν διαφορετικές απόψεις και κριτικές πάνω στα δικαιώματα απ’ την μία και στην απελευθέρωση από την άλλη, από ατομικότητες, ακτιβιστές, και μέλη οργανώσεων. Για να έχουμε μια καθαρότερη εικόνα για αυτό το γεγονός, πρέπει να ρίξουμε μια κοντινότερη ματιά σε αυτές τις δύο έννοιες. Αρχικά, η έννοια των «Δικαιωμάτων» είναι το να δώσεις σε κάποιον/α το δικαίωμα να κάνει ή να έχει κάτι, με άλλα λόγια τα δικαιώματα πρέπει πρώτα να θεσμοθετηθούν ώστε να χορηγηθούν έπειτα. Η παγίδα στην οποία πέφτουν πολλοί ακτιβιστές για τα δικαιώματα των ζώων είναι η ουσία και η ιδέα των δικαιωμάτων των ζώων και της δημοκρατίας. Πρώτα, η δημοκρατία προϋποθέτει την ύπαρξη του Κράτους, των νόμων και των θεσμών που κάνουν αυτή την δημοκρατία νόμιμη, χωρίς να έχει καμία σημασία αν η δημοκρατία είναι άμεση ή έμμεση, συνεχίζει να είναι δημοκρατία, κρατική κυριαρχία και επιβολή. Ο αγώνας μας δεν μπορεί να περιχαρακωθεί μέσα στα στενά όρια της δημοκρατίας, καθώς ο αγώνας μας είναι αναρχικός και στόχος του είναι το ακριβώς αντίθετο, δηλαδή η κατάλυση της δημοκρατίας, του καπιταλισμού και του κράτους, και η αποδόμηση κάθε καταπίεσης και κυριαρχίας. Έτσι λοιπόν, η ιδέα των δικαιωμάτων προϋποθέτει με την σειρά της την συνέχιση του ίδιου ή ενός διαφορετικού συστήματος διακυβέρνησης, θέσπισης νόμων και υποδούλωσης. Τα δικαιώματα των ζώων και των ανθρώπων έχουν ανάγκη από τους νόμους και τους θεσμούς, και εν τέλει και τους αρμόδιους που θεσπίζουν αυτά τα δικαιώματα, δηλαδή έχουν ανάγκη την εξάρτηση από τους κυριάρχους και τους κυβερνήτες. Αυτόματα, φτάνουμε στο συμπέρασμα πως τα δικαιώματα των ζώων είναι η ιδέα της χορήγησης περισσότερης ελευθερίας στα ζώα, με αυτό να σημαίνει μεγαλύτερα κλουβιά, ανθρωπινότερους τρόπους σφαγής, κτλ. , και η ουσία της ελευθερίας που επιθυμούν να χορηγηθεί να μην είναι ποτέ ενάντια στην ριζική αιτία της εκμετάλλευσης τους, η οποία είναι η καταπίεση από τον άνθρωπο και τον πολιτισμό του, τα έθνη του, τα κράτη του, τους νόμους, τις μηχανές, τα εργοστάσια, τα εμπορικά κέντρα, τα γουναράδικα, ακόμα και τα φιλήσυχα νοικοκυριά. Και πάνω από όλα, τα δικαιώματα που αυτοί οι εναλλακτικοί ακτιβιστές της νομιμότητας θέλουν να θεσπίσουν για τα ζώα είναι φυσικά ανθρωποκεντρικά, σαν το σύστημα που υπηρετούν και έχουν ανάγκη. Επίσης, πολλές φορές το συγκεκριμένο ζήτημα είναι υπερβολικά μονοθεματικό. Αφού γίνουν χορτοφάγοι ή και βίγκαν, σταματούν εκεί, το βλέπουν σαν αυτοσκοπό, σαν να έχουν κάνει το κομμάτι τους, λες και αυτό από μόνο του είναι ο «αγώνας» τους, και αφού μποϋκοτάρουν την κρεατό-γαλακτό-βιομηχανία, αρχίζουν να λατρεύουν την βίγκαν βιομηχανία, που και αυτή από την πλευρά της δεν παύει να είναι μια καπιταλιστική βιομηχανία, που βιάζει τη Γη και εκμεταλλεύεται ανθρώπους ως εργάτες. Έτσι αυτοί οι εναλλακτικοί μπουρζουάδες φιλόζωοι, βρίσκουν την απόλυτη συμπόνια στην αγάπη τους προς τα ζώα, έχοντας το ως αυτοσκοπό, συμμετέχοντας σε ειρηνικές διαμαρτυρίες, σε πικετοφορίες, σε καταναλωτικά μποϋκοτάζ και σε λίστες υπογραφών για την λύση του τάδε προβλήματος, φυσικά δουλεύοντας μέσα στο σύστημα, και εκτός αυτού διακρίνονται για την λασπολογία τους ενάντια στο μαχητικό κίνημα της απελευθέρωσης των ζώων, όπου ατομικότητες και ομάδες θυσιάζουν την ελευθερία τους για την απελευθέρωση των ζώων και της γης, βάζοντας φωτιές σε επιχειρήσεις, κάνοντας μαχητικές πορείες που έρχονται σε σύγκρουση με τους προστάτες των νόμων τους, κάνοντας απελευθερώσεις ζώων δίνοντας τους έτσι το δικαίωμα στην αυτοδιάθεση της ζωής τους, και γενικότερα κάνοντας άμεσες δράσεις που αποτελούν και πραγματικό κίνδυνο για το καπιταλιστικό σύστημα, που μετράει τα πάντα σε χρήμα και υλικές ζημιές.

Απ’ την άλλη, η ιδέα της Απελευθέρωσης των Ζώων, και της Απελευθέρωσης γενικότερα, είναι η ιδέα του αγώνα όχι μόνο για ελευθερία, αλλά περισσότερο από αυτό, για της απελευθέρωση του εαυτού μας, των ζώων και του περίγυρου μας, από την αρρώστια που ονομάζεται κράτος, καταπίεση, κυριαρχία, και πολιτισμός. Η Απελευθέρωση των Ζώων δεν μπορεί να είναι μονοθεματική, καθώς είναι άρρηκτα συνδεδεμένη με την Απελευθέρωση της Γης και του Ανθρώπου, καθώς και με το κίνημα της Ολικής Απελευθέρωσης. Δεν έχει καμία σχέση με την θέσπιση δικαιωμάτων οποιουδήποτε τύπου, ή με την ανωτερότητα κάποιου να αποφασίζει για το ποιος/ποια/ποιο θα είναι ελεύθερο ή όχι στον ελεύθερο κόσμο που επιθυμούμε, αλλά είναι ένας πόλεμος για την ζωή έξω από τα στεγανά της καταπίεσης, της σκλαβιάς, της εξημέρωσης, της μιζέριας και της συντριβής των ονείρων και επιθυμιών μας. Αρνούμαστε κατηγορηματικά τα δικαιώματα που μας παρέχουν, και αναγνωρίζουμε ένα και μοναδικό δικαίωμα σε αυτόν τον κόσμο. Το Δικαίωμα να ζούμε ως ελεύθερα όντα την ζωή που επιθυμούμε, χωρίς να υπάρχει κάποιος ή κάτι πάνω από το κεφάλι μας που να ελέγχει τις επιλογές μας. Η απελευθέρωση ως έννοια και ως ουσία είναι υπεράνω όλων των ιδεολογιών, όλων των πολιτικών βιβλίων. Δεν επιθυμούμε να απαιτήσουμε περισσότερη ελευθερία για τα μη-ανθρώπινα ζώα από τους καταπιεστές τους, όπως ακριβώς δεν επιθυμούμε να παζαρέψουμε την προσωπική μας ελευθερία από κάθε είδους αφεντικού και κυριάρχου. Το ύψιστο δικαίωμα που αναγνωρίζουμε, και είναι ένα πρωτόγονο δικαίωμα, είναι το να αρπάξουμε μονάχοι μας την ελευθερία που επιζητούμε, όχι μέσα από και στο σύστημα τους, αλλά μέσω της καταστροφής των κρατών τους, των νόμων τους, των θεσμών τους, των βιομηχανιών τους και του πολιτισμού τους, που εξημερώνει τις άγριες ορμές για τον αέναο πόλεμο ενάντια σε κάθε είδους κυριαρχία και αποξένωση από την ίδια την ελευθερία. Ακόμα και αν γνωρίζουμε σοφά πως τα όνειρα μας δεν θα πραγματοποιηθούν στο όλον τους, είμαστε παραπάνω από σίγουροι πως ο αγώνας μας είναι η ίδια μας η ζωή, και μέσα στους εαυτούς μας βασιλεύει η ανάγκη να διαχύσουμε την φωτιά της απελευθέρωσης, τις σκέψεις των ατομικών μας επιθυμιών, και την άμεση δράση εναντίον των εχθρών μας, που ήταν και είναι ηλίου φαεινότεροι.

Η ιστορία της ανθρωπότητας στον πολιτισμό που δημιούργησε, μας έχει δείξει ξεκάθαρα πως η καταπίεση, η εξημέρωση και η κατοχή κάθε στρέμματος του πλανήτη είναι κάποιες από τις αιτίες της εκμετάλλευσης όλων των έμβιων όντων. Τα δεινά που έχει προκαλέσει το ανθρώπινο είδος δεν χωράνε σε ένα άρθρο, ούτε καν σε έναν τόμο για να αναδειχθούν, και δεν ξέρω και κατά πόσο αυτό θα ήταν λειτουργικό ή και ουσιώδες. Η κατάδειξη της μιζέριας και του πόνου που προκαλεί ο θανατερός πολιτισμός τους είναι μόνο ένα κομμάτι του μαινόμενου πολέμου. Είναι η ψυχολογική και θεωρητική βάση, πάνω στην οποία τα πόδια μας πρέπει να πατήσουν δυνατά για τις περαιτέρω ενέργειες. Ενέργειες ενάντια σε όσα μας κρατάνε φυλακισμένους, εμάς και τα υπόλοιπα πλάσματα του πλανήτη, γιατί καμία εξουσία δεν θα διαλυθεί με λέξεις και χαρτιά, αλλά με δράσεις και εξεγέρσεις. Έτσι δεν θα πρέπει να συμβιβαστούμε με τίποτα λιγότερο από την Ολική Απελευθέρωση της Γης, των Ζώων και των Ανθρώπων, καθώς δεν πρέπει ποτέ να παζαρεύουμε την ελευθερία που ανήκει σε όλους μας. Γεννιόμαστε για να είμαστε ελεύθεροι, αλλά όντας γεννημένοι σε έναν πολιτισμό-φυλακή, η μόνη επιλογή που βγαίνει φυσικά από μέσα μας είναι η αφιέρωση της ζωής μας σε αυτόν τον πόλεμο για απελευθέρωση, για την καταστροφή όλων όσων έχτισαν και για την επαναφορά των πραγματικών μας επιθυμιών στο εδώ και στο τώρα. Τίποτα λιγότερο και τίποτα περισσότερο.

Για την Αναρχία

Πηγή

Ρωσία: Εμπρησμός δύο οχημάτων εκσκαφής(Μόσχα)

Tuesday, September 10th, 2013

Δύο πυρήνες οικοαναρχικών, στη Μόσχα, πραγματοποίησαν συντονισμένη επίθεση σε οδικό εργοτάξιο, στα ανατολικά της Μόσχας, η οποία κατέληξε στον εμπρησμό δύο οχημάτων εκσκαφής. Η δράση πραγματοποιήθηκε στις 8 Σεπτεμβρίου 2013. Πρώτα πέσαμε πάνω σε κάποιους εργάτες, οι οποίοι ήταν απασχολημένοι με το να ανάψουν φωτιές κοντά στα οχήματα, που χρησιμοποιούνται ως κινητές μονάδες στέγασης, δίπλα στο δάσος. Έτσι, αρχικά μπήκαμε στον πειρασμό να τους γαμήσουμεκαι να κάψουμε τα οικήματά τους, μαζί με εργαλεία και τα προσωπικά τους αντικείμενα. Αλλά, αποδείχτηκε ότι η αμοιβαία επιθυμία μας για καθαρό κάρμα ήταν πιο δυνατή από την τάση μας να το χαλάσουμε κι έτσι, δεν αγγίξαμε τους σκλάβους. Πυρπολήσαμε τα οχήματά τους.
Ως συνήθως, ενεργήσαμε με θράσος: κάναμε τις κακές μας πράξεις ακριβώς μπροστά στους εργάτες και τους περαστικούς οδηγούς. Επίσης, ζητάμε συγγνώμη από τον τύπο, που σχεδόν είχε τροχαίο ατύχημα επειδή η φλεγόμενη μπουλντόζα τον υπνώτισε τόσο πολύ.
Αξιοποιούμε αυτήν την ευκαιρία για να σας υπενθυμίσουμε ότι οι εργασίες στο εργοτάξιο συνεχίζονται. Η περιφέρεια της Μόσχας είναι γεμάτη με έργα σαν αυτό, όπου ξεριζώνονται δέντρα και η γη καλύπτεται με άσφαλτο. Όσο περισσότεροι δρόμοι υπάρχουν, τόσο λιγότερος χώρος μένει για να ζήσουμε. Αυτό δεν το βρίσκουμε σωστό. Καλή τύχη σε όσους είναι γενναίοι. Θάνατος σε όσους δεν είναι.

Συνωμοσία Πυρήνων της Φωτιάς – Ρωσία
Μέτωπο Απελευθέρωσης της Γης – Ρωσία

Πηγή

Μπορείτε να βρείτε τις αναλήψεις ευθύνης και στο αρχείο.

Μεξικό [Μάης 2009]: Εμπρηστικές επιθέσεις εναντίον εκκλησιών και της εταιρείας τηλεπικοινωνιών Telmex

Sunday, September 1st, 2013

Ακόμα μια παλαιότερη ανάληψη μεταφρασμένη από τα συντρόφια του Contra Info:

Είναι λίγοι αυτοί που κρατάνε στα χέρια τους τούτο τον κόσμο, τον ήδη ρημαγμένο απ’ τον πολιτισμό και τις βιομηχανίες του, νομίζοντας πως μπορούν να τον κάνουν ό,τι γουστάρουν. Μια τέτοια εταιρεία, από τις τόσες που παίζουν, είναι και η Telmex, το αφεντικό της οποίας Κάρλος Σλιμ [Carlos Slim] είναι ο πλουσιότερος άνθρωπος του πλανήτη, αν και προέρχεται από μια τριτοκοσμική χώρα σαν το Μεξικό. Σήμερα λοιπόν γίνεται στόχος επίθεσης, κι ακόμα και αν τα σαμποτάζ μας είναι μικρά, δεν πρόκειται να τον αφήσουμε σε ησυχία, γιατί είμαστε το πετραδάκι στο παπούτσι του. Έτσι, τη νύχτα της 27ης Μάη 2009 πυρπολήσαμε τέσσερις τηλεφωνικές καμπίνες της εν λόγω εταιρείας, χρησιμοποιώντας βενζίνα κι άλλα εύφλεκτα υλικά.

Αναλαμβάνουμε επίσης την ευθύνη για τις επιθέσεις σε δυο καθολικές εκκλησίες στην πολιτεία του Μεξικού (ΕντοΜέχ). Στην πρώτη περίπτωση τοποθετήσαμε έναν εμπρηστικό μηχανισμό στην ξύλινη πόρτα, η οποία άρπαξε απ’ τη φωτιά κι έγινε κάρβουνο. Για την άλλη εκκλησία ετοιμάσαμε μια σπιτική μπόμπα, που έκανε θρύψαλα καμιά δεκαριά παράθυρα και άφησε τους τοίχους κατάμαυρους. Το κάναμε για να εφορμήσουμε εναντίον αυτών των θεσμών ψεύδους και χειραγώγησης, που κρύβονται πίσω από τ’ όνομα του θεού τους για να κουκουλώσουν τις φριχτές σεξουαλικές κακοποιήσεις και το πάρε δώσε διαφθοράς που έχουνε με κάθε τύπου και κλάσης κυβερνήσεις.

Απαξιώνουμε πλήρως κάθε δογματική θρησκεία, κάθε καταστροφέα της Γης και όλα όσα μας θέλουν υποταγμένους στο καπιταλιστικό-ανθρωποκεντρικό σύστημα!

Λουδίτες Κόντρα στην Εξημέρωση της Άγριας Φύσης

Παλιότερες αναλήψεις ευθύνης, από το μέτωπο της Λατινικής Αμερικής (2008 -2009)

Saturday, August 24th, 2013

Οι αναλήψεις που ακολουθούν μεταφράστηκαν πρόσφατα, από τα συντρόφια του αναρχικού μεταφραστικού εγχειρήματος Contra Info. Ακόμα μια παλαιότερη φετινή ανάληψη, μπορείτε να βρείτε στο χρονολόγιο του Απριλίου.

Μεξικό [18 Νοέμβρη 2008]: Σαμποτάζ ενάντια στην εταιρεία τηλεπικοινωνιών Telmex

Η εταιρεία Telmex, καταστροφέας της Γης και των κατοίκων της, χτυπήθηκε πάλι από τους Λουδίτες Ενάντια στην Εξημέρωση της Άγριας Φύσης (LCDNS). Μέσα στη νύχτα σαμποτάραμε 30 καμπίνες ιδιοκτησίας της, ξηλώνοντας τις τηλεφωνικές συσκευές τους. Τα σαμποτάζ ενάντια στην Telmex δεν θα σταματήσουν μέχρι να γκρεμιστεί ο πολιτισμός.

Είμαστε το πετραδάκι μέσα στα παπούτσια σας!
Επανάσταση και εξέγερση!

Πηγή

Αργεντινή: [31 Μάη 2009]: Βομβιστική επίθεση σε αντιπροσωπεία της Chevrolet (Μπουένος Άιρες)

Η ομορφιά του ανθρώπινου πνεύματος είναι η βούληση της πραγμάτωσης των ονείρων.

Στη μνήμη του συντρόφου Μαουρίσιο Μοράλες, που έχασε τη ζωή του την προηγούμενη βδομάδα, και σε αλληλεγγύη με τους επαναστάτες συντρόφους από τη Χιλή που βρίσκονται αιχμάλωτοι τόσο στα χιλιανά όσο και στα αργεντίνικα κέντρα εξόντωσης, επιτεθήκαμε με έναν αυτοσχέδιο εκρηκτικό μηχανισμό εναντίον αντιπροσωπείας της Chevrolet, στη γωνία των οδών Χουάν Μπ. Χούστο και Παδίγια, προκαλώντας φθορές σε ένα όχημα και καταστρέφοντας μία από τις βιτρίνες της.

Με αυτόν τον τρόπο αποδεικνύουμε ότι τα μέτρα κοινωνικού ελέγχου που μας επιβάλλει καθημερινά το κράτος/Κεφάλαιο είναι ευάλωτα.

Να μη μείνουμε με σταυρωμένα τα χέρια, και να εξαπλώσουμε την κοινωνική σύγκρουση και τη θύελλα της χειραφέτησης που θα αφήσει πίσω της τα συντρίμμια αυτού του συστήματος εξαθλίωσης και πείνας.

Λευτεριά ή θάνατος.

Επαναστατικοί πυρήνες
Ταξιαρχία Αντρέα Σαλσέντο
*

* Ο Αντρέα Σαλσέντο [Andrea Salsedo], σικελικής καταγωγής, ήταν αναρχικός μετανάστης στις ΗΠΑ ο οποίος βασανίστηκε για βδομάδες και θανατώθηκε από τις αμερικάνικες διωκτικές αρχές. Στις 3 Μάη 1920 το άψυχο σώμα του κειτόταν στο πεζοδρόμιο μπροστά από το κτήριο του Ομοσπονδιακού Γραφείου Ερευνών στη Νέα Υόρκη, αφότου είχε εκπαραθυρωθεί από το 14ο όροφο (το FBI φυσικά μίλησε για αυτοκτονία). Δύο μέρες μετά, στο ίδιο πλαίσιο της αντιαναρχικής καμπάνιας της εποχής, οι διωκτικές αρχές συνέλαβαν τους αναρχικούς Σάκκο και Βαντσέττι.

Πηγή

Μεξικό [Απρίλης 2009]: Πυρπόληση βαν της εταιρείας τηλεπικοινωνιών Telmex

Τα ξημερώματα της 23ης Απρίλη 2009 σε κάποιο δήμο της Πολιτείας του Μεξικού, οι Λουδίτες Ενάντια στην Εξημέρωση της Άγριας Φύσης (LCDNS) και το Μέτωπο Απελευθέρωσης των Ζώων (ALF), αποφασίσαμε μέσω αυτής της κοινής επίθεσης να προωθήσουμε τον αγώνα ενάντια στη βιοκτόνο εταιρεία Telmex. Τούτη τη φορά χτυπήσαμε ένα από τα βανάκια της που χρησιμοποιούνται για την συντήρηση των διάφορων τηλεφωνικών γραμμών. Ο εμπρηστικός μηχανισμός που τοποθετήσαμε σε μία από τις μπροστινές ρόδες έκανε τη δουλειά για την οποία προοριζόταν, αχρηστεύοντας το φορτηγάκι. Όταν επιστρέψαμε στην περιοχή της δράσης είχαν μείνει μόνο αποκαΐδια.

Αυτή η ενέργεια συνυπογράφεται από τους LCDNS και το ALF. Ενώσαμε τις δυνάμεις μας και χτυπήσαμε δυνατά με ένα καταστροφικό σαμποτάζ για την απελευθέρωση των ζώων και της Γης.

Επ’ ευκαιρία αυτής της προκήρυξης θέλουμε να στείλουμε ένα μαχητικό χαιρετισμό στους πυρήνες του ALF και του ELF στην Γκουαδαλαχάρα, μιας και διάφορα άτομα πήραν την απόφαση να περάσουν στην παράνομη δράση, κι αυτό αποτελεί ένα πολύ σημαντικό βήμα για το κίνημα της αντισπισιστικής αντεπίθεσης στο Μεξικό. Συνεχίστε έτσι!

«Κι όταν τη νύχτα όλα παγώνουν
και πίσω απ’ το λόφο μουλώχνει η σελήνη
την θέλησή μας την κάνουμε πράξη
με το τσεκούρι, το δόρυ, το γκάνι»
–Στροφή από το λουδίτικο τραγούδι The Cropper’s Song

Ενάντια σε όλα όσα μας θέλουν υποταγμένους!

LCDNS και ALF – Μεξικό

Πηγή

Ιταλία: Ένας αντιπολιτισμικός χαιρετισμός του Culmine για τα συντρόφια στο Μεξικό

Monday, August 19th, 2013

Αγαπημένα συντρόφια στο Μεξικό, απαντάμε με αυτό το γράμμα στο χαιρετισμό σας που, απ’ την ιταλική πρεσβεία στην Πόλη του Μεξικού, έφερε στα κελιά «μας» έναν υπέροχο άνεμο συνενοχής. Είμαστε καλά, τόσο όσον αφορά τη φυσική όσο και την πνευματική μας κατάσταση, κι η δύναμη και η αποφασιστικότητα δεν έπαψαν να μας συνοδεύουν, παρ’ ότι βρισκόμαστε προφυλακισμένοι περισσότερο από ένα χρόνο σ’ αυτό το ειδικό καθεστώς υψηλής ασφαλείας.

Η έρευνα εναντίον μας παραμένει ανοιχτή, και παρά τις όσες αλλαγές συντελέστηκαν στο ενδιάμεσο, είναι σχεδόν ανέφικτο να κάνουμε προβλέψεις για την εξέλιξή της. Γι’ αυτό, με τούτο το γράμμα δεν μπορούμε να σας ενημερώσουμε σχετικά με το νομικό σκέλος της υπόθεσής μας, αλλά θέλουμε να επαναλάβουμε πως δεν έχουμε αλλάξει ούτε στο παραμικρό τον τρόπο με τον οποίο σκεφτόμαστε και θέτουμε τα ερωτήματα που κρίνουμε σημαντικά.

Όλο αυτό το διάστημα, έχουμε συνεχίσει να μεταφράζουμε και να διακινούμε προκηρύξεις δράσεων –όποτε κρίνουμε πως είναι αναγκαίο– δείχνοντας έτσι την εξεγερμένη μας αλληλεγγύη προς όλα τα αξιόμαχα συντρόφια κι επιχειρώντας να ακουστεί η φωνή μας (συμπεριλαμβανομένης της αυτοκριτικής) σχετικά με το τι συνέβη στο μπλογκ του “Culmine”, προσδοκώντας να εξακολουθήσει να υπάρχει ως μέσο αναρχικής αντιπληροφόρησης.

Ανάμεσα σε άλλα θέματα, θα θέλαμε ιδίως να υπογραμμίσουμε τη σημασία που έχουν για μας οι τοποθετήσεις σχετικά με τον λεγόμενο αντιπολιτισμό, παρά το γεγονός ότι στο παρελθόν διαχειριζόμασταν ένα μπλογκ. Μπορεί να φαντάζει πράγματι σε όλους κι όλες μας αντιφατική η συνύπαρξη αντιπολιτισμικών θέσεων με την εφαρμογή συγκεκριμένων τεχνολογικών εργαλείων με την πρόθεση να προωθηθεί το ανεκτίμητο και αναγκαίο έργο της αντιπληροφόρησης. Έπειτα από χρόνια αναστοχασμού πάνω στο θέμα, και μετά και τα πρόσφατα συμβάντα, πιστεύουμε πως έφτασε η στιγμή να αναρωτηθούμε τι σημαίνει στ’ αλήθεια ο αντιπολιτισμός.

Αρκεί μονάχα να σταματήσουμε να χρησιμοποιούμε τον υπολογιστή και να ανακηρυχτούμε ή να αισθανθούμε αντιπολιτισμικοί; Αρκεί να σταματήσουμε να χρησιμοποιούμε την τεχνολογία, και για ποια τεχνολογία μιλάμε; Κόβουμε το ίντερνετ, αλλά όχι το ψυγείο και το πλυντήριο; Δε χρησιμοποιούμε το ηλεκτρονικό ταχυδρομείο, αλλά συνεχίζουμε να χρησιμοποιούμε τους φακέλους και τα γραμματόσημα; Είμαστε διατεθειμένοι να αποδεχτούμε τον πολιτισμό μέχρι κάποιου σημείου, κι αν είναι έτσι, μέχρι πού φτάνει αυτό; Είναι μονάχα σ’ αυτό το επίπεδο όπου θα πρέπει να εστιάσει η αναζήτηση μιας υποθετικής μοναδικής σημασίας του όρου «αντιπολιτισμός»; Αν «αντιπολιτισμός» πάει να πει, για παράδειγμα, να αντιτίθεται κανείς στη νανοτεχνολογία και στη βιοτεχνολογία (δηλαδή στον έλεγχο και στη χειραγώγηση καθετί ζωντανού), γιατί δε θα μπορούσε να σημαίνει επίσης να αντιτάσσεται κανείς, φέρ’ ειπείν, στην υπερβιομηχανοποιημένη βέγκαν τροφή; Είμαστε βέγκαν εδώ και πάρα πολλά χρόνια και διερωτόμαστε σχετικά με το θέμα, αφού έχουμε προσέξει ότι ο βεγκανισμός και ο αντιπολιτισμός φαίνεται πολλές φορές να πηγάζουν από τις ίδιες αντεξουσιαστικές προθέσεις. Αναρωτηθήκαμε κάμποσες φορές πώς και για πόσον ακόμα καιρό θα κρατάμε την πίστη (ήδη πολύ διαδεδομένη ανάμεσα σε πολλούς αναρχικούς και αντεξουσιαστές) ότι το να έρθει κανείς πιο κοντά στη «Φύση» και στο «φυσικό» αποτελεί συνώνυμο του αντιπολιτισμού; Δεν μπορούμε, ούτε και θέλουμε, να δώσουμε μια καταληκτική απάντηση στο ερώτημα αν μπορούμε να πραγματώσουμε μια φόρμα «φυσικής» ζωής, αλλά είμαστε βέβαιοι ότι αυτό έχει να κάνει πρώτα απ’ όλα με ένα πλανητικό πρόβλημα: αυτό της δημογραφικής έκρηξης. Κατά τη γνώμη μας, από μια ριζοσπαστική αναρχο-οικολογική προοπτική, είναι αδύνατο να μη λάβουμε υπόψη τις καταστροφικές περιβαλλοντικές επιπτώσεις της πληθυσμιακής αύξησης, του πολιτισμού και των γιγαντιαίων μητροπόλεων. Επομένως, τι σημαίνει στ’ αλήθεια ο αντιπολιτισμός;

Αν ο πολιτισμός μπορεί να θεωρηθεί από κάθε άποψη μια κουλτούρα (ένα σύνολο κανόνων, χρήσεων και συνηθειών που συμμερίζεται μια ομάδα ατόμων), μήπως αποτελεί επίσης κουλτούρα κι ο «αντιπολιτισμός»; Με ποια μέσα μπορούμε να ανατρέψουμε μια χιλιετή κουλτούρα; Είναι άραγε άσχετο τ’ ότι ο αντιπολιτισμός είναι απότοκο του ίδιου του πολιτισμού; Πόσο σημαντικό είναι να διατηρήσει κανείς τη μέγιστη δυνατή συνεκτικότητα; Και πάλι, πώς συμφιλιώνεται η αντιπολιτισμική Αναρχία με τη διαχείριση ενός μπλογκ; Έχει κάποιο νόημα να ανταλλάσσουμε ιδέες, προβληματισμούς, πρακτικές μέσω του διαδικτύου, και να φαντασιωνόμαστε έναν ιδεατό κόσμο όπου το ίντερνετ δε θα ’πρεπε καν να υπάρχει; Ο αποκαλούμενος «φυσικός, λεύτερος και άγριος κόσμος», στον οποίο προσβλέπουμε πολλοί και πολλές από μας (συμπεριλαμβανομένων νεότερων αναρχικών συντρόφων, που γεννήθηκαν στον αστερισμό της υψηλής τεχνολογίας), αρχίζει εκεί όπου τελειώνει ό,τι ζούμε σήμερα, ή αντιτίθεται εν μέρει σε όλο αυτό;

Εμείς υποστηρίζουμε ότι στην παρούσα ιστορική φάση –σε ό,τι αφορά το μέτωπο της αντιπληροφόρησης– είναι σχεδόν αδιανόητο να πάψουμε να χρησιμοποιούμε μια συγκεκριμένη τεχνολογία από τη στιγμή που μας δίνει την ευχέρεια να έρθουν σε επαφή αναρχικοί απ’ όλο τον κόσμο, άτομα που πιθανότατα δε θα είχανε ποτέ συναντηθεί από κοντά και, μ’ αυτόν τον τρόπο, έχουν τη δυνατότητα να συνδιαλέγονται πάνω σε ενδιαφέρουσες πτυχές του αγώνα.

Παράλληλα, νιώθουμε ότι η κατάχρηση συγκεκριμένων τεχνολογικών εργαλείων αυξάνει κατά πολύ τον κίνδυνο να καταστεί εξ ολοκλήρου εικονική η συσχέτιση ανάμεσα στα συντρόφια, αλλά και στ’ ανθρώπινα όντα εν γένει. Ασφαλώς, εξαρτάται από εμάς να καθορίσουμε το όριο που θέλουμε να αποδώσουμε σ’ αυτή την έννοια, αφήνοντας να γίνει κατανοητό πως ο πολιτισμός, για τον οποίο μιλάμε με τόση ανυπομονησία και απέχθεια, έχει εν πολλοίς να κάνει με μιαν αδιαμφισβήτητη δόση εικονικής ζωής.

Θα μας άρεσε πολύ τα σημεία με τα οποία καταπιαστήκαμε ακροθιγώς σε αυτό το γράμμα να μπορούσαν να γίνουν αντικείμενο συζήτησης και εμβάθυνσης απ’ όλους αυτούς τους αντεξουσιαστές που βρίσκουν ενδιαφέρον σε τέτοια θέματα.

Σε πλήρη συγγένεια, σας στέλνουμε τις πιο ζεστές και δυνατές εξεγερμένες αγκαλιές μας!

“Culmine”, 4 Αυγούστου 2013

Ελίζα Nτι Μπερνάρντο (αναρχική κρατούμενη)
C.C. Rebibbia Femminile, Via Bartolo Longo 92, IT-00156 Roma, Ιταλία

Στέφανο Γκαμπριέλε Φόσκο (αναρχοατομικιστής κρατούμενος)
C.C. Via Arginone 327, IT-44122 Ferrara, Ιταλία

Πηγή


css.php